1. خانه >
  2. نویسندگان >
  3. امیر ناظمی
امیر ناظمی

امیر ناظمی

دکتری سیاستگذاری فناوری، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور

تعداد مقالات: 5

امیر ناظمی عضو هیات علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور و مدیر گروه آینده‌اندیشی این مرکز است. وی دانش‌آموخته سیاست‌گذاری فناوری در مقطع دکتری و مدیریت فناوری در کارشناسی ارشد و مهندسی مکانیک در کارشناسی است. عضویت در هیات مدیره انجمن مدیریت فناوری ایران، اندیشگاه آتی‌نگار و هیات مدیره انجمن آینده‌نگری ایران را دارد. وی عضو گروه واژه‌گزینی فرهنگستان زبان فارسی و عضو وابسته فرهنگستان علوم کشور نیز می‌باشد. مدیر علمی پروژه‌های ملی مانند نخستین آینده‌نگاری ملی کشور (پامفا 1404)، آینده‌نگاری فناوری کشاورزی ایران، آینده‌نگاری صنعت پتروشیمی، آینده‌نگاری آمایش استان‌های کشور و ... بوده است. همچنین عضو گروه‌های تدوین سندهای ملی مانند سند نقشه جامعه علمی کشور و سند راهبردی کشور در امور نخبگان بوده است. وی بیش از 10 کتاب در خصوص وضعیت کشور در حوزه‌های فناوری و همچنین وضعیت آینده فناوری‌های مختلف است.

  • مشکلات حوزة نوآوری در حوزة جامعه‌شناسی و اقتصاد خانه کرده است!

    از مؤسسان پرتوان تا شرکت‌های ناتوان

    6 شهریور 1396 ساعت 12:44

    نوآوری

    داده‌های جایزه ملی مدیریت فناوری و نوآوری (که به همت انجمن مدیریت فناوری ایران برگزار می‌شود) یک آیینه از وضعیت ما هستند؛ آیینه‌ای که دوباره به ما نشان می‌دهد میان من بودن تا ما بودن فاصله‌ای هست؛ میان توانمندی‌های فردی تا شکل‌گیری شرکت‌های توانمند؛ میان انسان‌های بزرگ تا شرکت‌های بزرگ یک مسیر طولانی یا یک دیوار بلند هست.

  • پیشنهادهای سیاستی در خصوص زبان و زبان‌آموزی:

    سیاست زبان جمهوری اسلامی ایران

    8 خرداد 1395 ساعت 16:20

    آموزش و پرورش

    سلسله سخنرانی‌هایی که در هفته‌های گذشته درباره آموزش زبان خارجی مطرح شد؛ موضوع سیاست زبان و سیاست‌گذاری در این حیطه را به موضوعی قابل توجه تبدیل کرده است. امری که می‌تواند فرصت طرح موضوع سیاست را افزایش دهد. در این نوشتار ابتدا موضوع سیاست زبان طرح شده است و سپس در ادامه پیشنهاداتی در خصوص سیاست زبان ارائه شده است.

  • پیشنهادهای سیاستی در خصوص آینده صنعت سدسازی کشور و بهبود نظام تدبیر توسعه

    سدسازی به مثابه سرمایة ملی

    17 بهمن 1394 ساعت 09:51

    مدیریت آب

    حمله به سدسازان و شرکت‌های عمرانی که در توسعة سدسازی بازیگر اصلی بوده‌اند، در ماه‌های گذشته تشدید شده است. این مقاله نگاهی دارد به پیامدهای گرایش‌های پوپولیستی در ارزیابی موضوع مدیریت منابع آبی و راه‌حل‌های متناظر در خصوص ارتقاء سیاستِ آب. همچنین این نوشته با سه پیشنهاد سیاستی در خصوصِ بهبود نظام تدبیر توسعه در حوزة مدیریت منابع آبی پایان می‌یابد.

  • همکاری فناوری: تعمیق تحقیق و توسعه و اعتماد جهانی

    19 فروردین 1394 ساعت 12:46

    همكاری فناورانه

    بیانیه توافق هسته‌ای بین ایران و 5+1 پس از یک دیپلماسی فعال نهایتاً در 13 فروردین توسط ایران و 5+1 منتشر شد. یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد اختلاف در این مذاکرات هسته‌ای، موضوع تحقیق و توسعه در حوزة فناوری هسته‌ای بود. ایران حق فعالیت در حوزة هسته‌ای را یک موضوع غیرقابل مذاکره می‌دانست، فعالیت‌هایی همچون غنی‌سازی و مهم‌تر از آن فعالیت تحقیق و توسعه در این زمینه. راه‌حل ارائه‌شده در مذاکرات آن بود که، سایت فوردو که یکی از بحث‌برانگیزترین سایت‌های هسته‌ای ایران بود، به یک مرکز تحقیقات هسته‌ای و فیزیک پیشرفته تبدیل شود؛ که در آن تحقیق و توسعه در زمینة هسته‌ای انجام می‌شد. همچنین در متن بیانیه، شکل‌دهی به همکاری بین‌المللی (International Collaboration) در زمینه‌های تحقیقاتی در این مرکز موردتوجه قرارگرفته بود. در این نوشتار اولاً به این موضوع پرداخته می‌شود که مراکز همکاری بین‌المللی در جهان چه جایگاهی داشته‌اند و ثانیاً چگونه می‌توان این توافق در خصوص تحقیق و توسعه را به‌مثابه یک فرصت تاریخی بهره جست.
    کلیدواژه‌ها : توافق هسته‌ای، همکاری فناوری، مرکز تحقیقات

  • سیاست‌گذاری مشارکتی: تعمیق دموکراسی از طریق برنامه‌های آینده‌نگاری

    10 مرداد 1393 ساعت 15:14

    آینده‌نگاری فناوری

    امروز که در آستانة تدوین برنامة پنج سالة ششم توسعه هستیم، شاید باید این پرسش را از سیاستگذار داشت که «این شیوة برنامه‌ریزی در کدام کشورهای جهان هنوز وجود دارد که دولت بر آن تأکید می‌کند؟»، «کدام کشورها سازمان برنامه (به شیوة سازمان برنامه و بودجه‌ای که قرار است احیا شود) دارند؟»، «چرا باید ما بر روش‌هایی اصرار داشته باشیم که در دنیای امروز منسوخ شده‌اند و از رویکردها و روش‌هایی چشم بپوشیم که دنیای امروز بر پایة آن برنامه‌ریزی می‌کند؟»؛ آیا تیم برنامه‌ریزی از خود این سئوال را نمی‌پرسد که «چرا دنیا دیگر به این شیوه برنامه‌ریزی نمی‌کند؟» آیا تیم برنامة ششم بهتر نیست در شیوة کار خود بازاندیشی کند؟