1. رویدادها

نوع مطلب: خبر

4 اسفند 1395 ساعت 15:05

در مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری مطرح شد:

دولت‌ها در حادثه پلاسکو مقصرند

دولت‌ها در حادثه پلاسکو مقصرند

همه دولت‌ها در ایران در اجرای قوانین کوتاهی کرده‌اند، دولت‌ها باید مسئولیت خود را در قبال تعلیق قانون بپذیریند و گزارش ملی پلاسکو نباید به عوامل و خطاهای فردی تقلیل یابد.

مدرس دانشگاه پیام‌نور تهران در نشست «از حیات برهنه تا فیگورشناسی پلاسکو» گفت: همه دولت‌ها و نهادهای مسئول در ایران در تضاد میان ایمنی- بهداشت نیروی کار و شیوه تولید سرمایه‌دارانه، نه تنها میانجی بی‌طرفی نبوده‌اند، بلکه در عمل نیز نقش محدود و جانبدارانه‌ای را در به چالش کشیدن کنترل سرمایه بر فرایندهای کار و تضاد ایمنی- سود داشته‌اند.

عباس گرگی با اشاره به تناقض ساختاری میان کار و سرمایه و اینکه هزینه ایمنی و بهداشت کار بر کارفرمایان تحمیل می‌شود، گفت: دولت در ایران بزرگترین کارفرما است. علاوه بر این پس از انقلاب سرمایه اداری به سرمایه مالی تبدیل شده است و سیاست‌مداران تبدیل به کارفرمایان شده‌اند، دولت جانب سرمایه را گرفته و سیاست خاصی درباره ایمنی نداشته و آن را رها کرده است.

وی افزود: به فصل یازده قانون کار در ایران چندان توجه نشده است و در چالش میان امنیت اشتغال و حفظ سرمایه یا حفظ اشتغال، جانب سرمایه را گرفته‌ایم. مانند اظهارات آقای نعمت‌زاده در مورد کمپین خودرو یا اظهارات آقای قالیباف که می‌گویند اگر بخواهیم قوانین را اجرا کنیم، چالش ایجاد می‌شود. دولتی‌ها در هنگام اعمال قوانین و مقررات به رشد و توسعه اهمیت داده‌اند.

عباس گرگی گفت: غرق شدن کشتی تایتانیک نه به دلیل خطاهای انسانی، بلکه نتیجه اولویت بخشیدن به مدیریت پول و سرمایه در برابر مدیریت ایمنی بود. در حادثه پلاسکو نیز 14 دستگاه و سازمان ملی بر اساس شرح وظایف‌شان به طور مستقیم و غیرمستقیم مسئول هستند.

مدرس دانشگاه پیام نور تهران با مروری بر قوانین مرتبط در ایران گفت: ما با تورم قانون در زمینه ایمنی و حفاظت از ساختمان روبرو هستیم و تعدد منابع قانون‌گذاری و نهادهای متولی داریم. اما یکی از اشکالات نهادهای متولی در ایران این است که بازرسان نیز قوانین ایمنی را جدی نمی‌گیرند. ما شاهد تعلیق و توقف قانون توسط دولت هستیم، دولت‌ها با هر گرایشی پس از انقلاب بر مبنای سیاست‌های رشد، قانون را متوقف کرده‌اند و سازمان‌ها با صلاحدید خود در اجرای قانون مصالحه کرده‌اند.

وی افزود: در ایران تضاد سود و ایمنی در چارچوب روابط تولید سرمایه‌دارانه بوده است و منافع یک طبقه خاص به صورت منافع کل جامعه جلوه داده شده است. در این روند از طریق ایجاد ترس از فروپاشی نظم اجتماعی تعلیق قانون رخ داده است. در چنین شرایطی زیان و هزینه عمومی گم شده و پیگیری آن به عنوان خسارت غیرممکن می‌شود.

گرگی با تاکید بر غلبه رویکرد فردگرا در تحلیل حوادث کار کشور گفت: در رویکرد فردگرا، بر عوامل فردی وقوع حادثه تاکید شده و بی احتیاطی فردی، عمل نا ایمن یک کارگر یا شرایط ناایمنی که کارفرما پدید آورده است را دلیل حادثه می‌دانند. این رویکرد مبتنی بر ایدئولوژی سرزنش قربانی است.

مدرس دانشگاه پیام نور تهران افزود: در این گونه تحلیل ها، شکاف بین شرایط و عاملیت هیچگاه دیده نمی‌شود. اما در این رویکرد اقتصاد سیاسی حادثه امری قابل کنترل و پیشگیری است و اقدامات سیاستی در این رویکرد بسیار مهم است. اقتصاد سیاسی ایمنی به دلیل رویکرد میان رشته‌ای و جمع کردن متخصصان مختلف می‌تواند تبیین کلان از حادثه فراهم آورد. رویکرد اقتصاد سیاسی به وضعیت ایمینی و بهداشت نیروی کار، بازتاب موقعیت و جایگاه نیروی کار در اقتصاد سیاسی کلان تر جامعه و سطح تعادل بین کار و سرمایه می‌پردازد.

عباس گرگی با اشاره به آمار سازمان بین‌المللی کار از مرگ سالانه دو میلیون و سیصد هزار کارگر در جهان گفت: در سال گذشته در ایران 1494 نفر در اثر حوادث ناشی از کار فوت کرده‌اند. آماری که نسبت به سال‌های گذشته کاهش یافته است و این کاهش نتیجه سیاستگذاری‌های داخلی نیست بلکه به دلیل رکود بازار کار رخ داده است. البته 43 درصد حوادث کار در ایران حوادث ساختمانی هستند.

عباس گرگی در انتهای جلسه بازتولید تضاد سود/ ایمنی در چارچوب روابط تولید سرمایه‌دارانه، زوال مشارکت عمومی و تشکل‌های صنفی، تضعیف نهاد بازرسی و تداوم استبداد بازار و کارخانه را از پیامدهای تعلیق قانون برشمرد و گفت: در حوادثی مانند حادثه پلاسکو شاهد شکل‌گیری سه نوع فیگور هستیم. فیگور صاحب منصبان که پس از وقوع حادثه به سرعت شکل می‌گیرد و با حضور مدیران ارشد در صحنه آغاز و با نفی و انکار مسئولیت و فرافکنی به پایان می‌رسد. حضور صاحب منصبان در این مرحله، بیش از آنکه نشانی از همدردی باشد، دال بر اقتدار، کنترل و مدیریت آنان بر رویدادی تصادفی و پیش‌بینی ناپذیر است.

وی در ادامه گفت: فیگور بازماندگان، فیگوری دائمی و بالقوه در حیات برهنه است و به کلیه افرادی اطلاق می‌شود که بالقوه مستعد قربانی شدن‌اند. فیگوری که پس از وقوع بلایا و حوادث جمعی با موجی از احساسات مختلف همراه می‌شود و هیچگاه به خواست و مطالبه‌ای جمعی تبدیل نمی‌شود. فیگور قربانی نیز شکل فعلیت یافته بازمانده است. اگرچه این فیگور در ابتدا با نمادین سازی آغاز می‌شود، اما در نهایت با بسترزدایی و نادیده گرفتن ساخت سیاسی، اقتصادی حادثه، به ایدئولوژی سرزنش قربانی منتهی و در نهایت، تحت عنوان درس‌هایی از خطای انسانی پلاسکو در فصلی از یک کتاب پایان می یابد.

گفتنی است این نشست که روز یک‌شنبه اول اسفندماه 1395 در مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری برگزار شد، سی و هفتمین نشست از سلسله گفتگوهای راهبردی این مرکز بود که با محور امنیت ملی و توسعه پایدار برگزار می‌شوند.

استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.
متون سیاستی منتشر شده در شمس، بیانگر دیدگاه نویسندگان بوده و لزوما نظر این شبکه نیست.

نظرات

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
با تشکر، نظر شما پس از تایید در سایت نمایش داده می‌شود.